

D3795

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་བྲྀཏྟི་པིནྟྲཱརྠ། བོད་སྐད་དུ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པའི་བསྡུས་དོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། །རང་བཞིན མེད་ཅིང་རྟོག་ལས་འདས།།དཔག་བསམ་ཤིང་བཞིན་འབྲས་བཟང་ནི། །སྩོལ་མཛད་རྒྱལ་ཡུམ་དགའ་མ་རྒྱལ། །ཤེས་རབ་མི་གསལ་བསྟན་བཅོས་ཀུན། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་བདག་གང་ན་ཞིག་།ཟབ་མོའི་དོན་སྟོན་དཔལ་ལྡན་ནི། །བཟང་པོའི་འགྲེལ་པའང་གང་ན་སྟེ། །དེ་ལྟའང་ དག་པའི་དགེ་བཤེས་ཀྱིས།།རྗེས་སུ་གཟུང་ཕྱིར་ཚིག་དང་ནི། །ངག་དག་ལ་ནི་ལྟོས་མེད་པར། །དེ་ཡི་བསྡུས་དོན་བདག་གིས་བྱ། །སློབ་དཔོན་དཔལ་སེང་གེ་བཟང་པོ་འདིའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་ལྡོག་པ་དག་ཕོངས་པ་ ཐམས་ཅད་དང་།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས། རང་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དེ་ཁོ་ནའི་ཉེ་བར་བསྙད་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། གཞན་ལ་ཡང་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བར་བཞེད་པས། དང་པོར་རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་བསྟན་ བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་དང་།བརྗོད་བྱ་དང་། དེའི་དགོས་པ་རྣམས་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་མཛད་ པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་གཞུང་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ།བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱས་པ་དང་། འབྲིང་དང་། མདོར་བསྡུས་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱན་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཕམ་པའི་དགོངས་པ་ལས་ རྟོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་གཞན་དང་ལྡན་པ་སྟེ།སྐྱེས་བུའི་དོན་མཐའ་དག་དེའི་ཚེ་ཉིད་གྲུབ་པས་ན་དགོས་པ་གཞན་ཚོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་དང་དགོས་པ་དག་གམ། དགོས་པ་དང་དགོས་པའི་དགོས་པ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་ ནི་ཤུགས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དགོས་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཕྱག་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བརྗོད་དེ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵语：Abhisamayālaṅkāravṛttipinḍārtha
藏语：现观庄严论略义
顶礼世尊般若波罗蜜多！
现观庄严具其相，
无自性超思维境，
如如意树善果实，
胜母欢喜愿永胜。
智慧不明诸论著，
我成局外何所知，
甚深义理显吉祥，
贤善注解亦难寻。
虽然如此蒙净师，
摄受故我不依于，
文字语言作略义，
我今撰述其要义。
尊贵的狮子贤论师认为，对般若波罗蜜多境界的愚痴及其对治，是一切匮乏和一切圆满的因。他自己通达般若波罗蜜多的真实义，为使他人也能了悟此义，首先为具有证悟的人们入论造缘，以礼敬般若波罗蜜多为前导，宣说关联、所诠及其必要，即"于般若波罗蜜多"等偈颂。
其中，世尊弥勒所造的《现观庄严论颂》是此论的所诠，因为是所解释的对象。这也是通达者们从世尊弥勒的密意中了知到的广、中、略三种佛母的庄严，这是此论的密意，因为是所要成就的。其必要是：当闻思修达到究竟时，即是所谓般若波罗蜜多的异名如来智慧，因为此时一切士夫义利皆得成就，故无需寻求其他必要。
如是论著与必要，或说必要与胜必要，因果事相的关联已含蓄说明。胜义必要也因宣说为礼敬对境而未另行阐述，因为通过所缘境的殊胜性本身即可了知。

 །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྨོངས་པ་བཟློག་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་ དཔོན་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ཟིན་ལ།མ་བྱས་སོ་ཞེ་ན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། འགྲོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་བཤད་པ་དང་། ཊཱི་ཀ་མཛད་པའི་འཕགས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ དག་གིས་ནི་དངོས་པོ་དང་།ལམ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ཡང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཚུལ་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ན་རྨོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟློག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་དང་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་ པའི་འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་དག་གི་ཡང་།མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་ཡིན་ཡང་། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་མ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མ་ཚང་པའི་ཕྱིར་ན་དོགས་པ་མ་བཟློག་པ་ཁོ་ནའོ། །[(]ཁི་[,]ཁོ་[)]བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་དཔོན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཟང་ པོའི་བཀའ་དྲིན་ལས།གཞི་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པས། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་དང་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དོགས་པ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པས་དབུ་མ་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ན་རྨོངས་པ་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་ བཟང་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ན།པོ་ཏི་དུ་མ་དག་ན་འདོན་པ་དུ་མ་དང་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མཐོང་བས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་བྱམས་པས།དེའི་སྐྱོ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡང་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་རྗེས་སུ་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོའི་འདི་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་མངོན་ པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་། དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་བསྡུས་པ་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་ནས་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན། ཉན་ཐོས་ ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གང་ཟག་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འཇུག་པ་བཤད་པ་ནི།མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་གོ། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་དང་སྦྱར་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若有人问：对般若波罗蜜多境界的愚痴已被前代诸论师遣除，或说未遣除，那么你又将如何做呢？为断除此疑，故说"众生"等偈颂。
其义如下：虽然世尊母的解释以及诸位圣者和论师所作的注疏已摄尽事物、道和一切行相，但因未结合现观而解释，且依止内在所知之理，故未能遣除一切愚痴。诸位造论释和广释的圣者与论师们，虽然结合现观，但因未成为一切庄严且不完整，故实未遣除疑惑。
我则因蒙世尊弥勒开示，并承蒙毗卢遮那贤论师恩德，摄尽基、道、一切行相，结合现观而成为一切庄严，并以断除一切疑惑而结合中观，故能遣除愚痴。
据说狮子贤论师为利众生而宣说般若波罗蜜多时，见诸多经卷中有众多诵本，讲解者们的解释也互相矛盾，因而生起厌倦。当他专注一处时，具大悲心的世尊弥勒为除其厌倦，传说也解说了具现观的世尊母。因此，为遣除般若波罗蜜多境界的愚痴，我解说此成为一切庄严的现观庄严论。
成为一切庄严有三种：现观支分、现观自性及其摄要。以礼敬般若波罗蜜多的方式，说明具三种遍智自性，声闻等三乘中二种补特伽罗的趣入，此为现观支分。以三种遍智显示八事，并结合三种涅槃，此为现观自性的宣说。

 ། རྒོལ་བ་དང་ལན་དག་གིས་གཞི་དང་། ལམ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་བསྟན་པས་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱར་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྡུ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་དམ་པ་རྣམས་དང་སྤྱོད་པ་མཐུན་པར་བསྟན པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་བསྟན་བཅོས་སུ་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པ་སྨྲས་སོ། །བསམ་པ་ནི་གལ་ ཏེ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་མ་བྱས་པ་དང་མཚུངས་ཏེ།དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀར་ཡང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེས་དོན་བརྒྱད་སྟོན་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་མེད་དེ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ལས་ལྷག་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཀར་ཡང་མ་ མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།འདི་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་བསྟན་པ་ལན་འདེབས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མདོའི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། དེའི་ཡན་ལག་ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་ཐོས་པ་དང་བསམས་ པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བར་གྱུར་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་ སྦྱིན་པ་དང་།།ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆང་དང་ཁ་དོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡིན་པར་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་སྣང་བར་མཛད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཏེ་ཀུན་ཏུ་འདིས་སམ་འདི་རྟོགས་པ་སྟེ། ཤེས་སོ་ཞེས་བྱེད་ པ་དང་ལས་སུ་སྒྲུབ་པའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནི་ལམ་ཡིན་ལ། བརྒྱད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
以问答显示摄尽基、道和一切行相，将三种佛母皆与一切现观相结合，此为现观摄要。如是，应知"为显示与圣弥勒等殊胜者行为相顺"等文，是显示成为一切庄严性。
为欲于论中显示此三种礼敬偈义，故说"智慧浅薄诸众生"等诘难。其意为：若仅欲显示三种遍智，则与未作无异，因为这在三种佛母中皆已明显。若说彼显示八事，则无果，因为在三种佛母中皆未见超过三种遍智的义理。
对此，显示现观支分的回答即"一切相智道"等。经义现观及其支分十法行，由闻思所生智能轻易缘取为境，此为论典之必要；由修所生智现证彼等小中大三种差别，此为必要之必要。
因此，说"书写供养及布施，听闻读诵并受持，执持诵习及思维，以及修习"为十法行是不合理的。因为现观支分本身已显示与彼有别，且菩提心、布施等可由现观本身而现证。
如是，虽然世尊已以三种遍智所摄义显现，然因极为甚深难解，故我等作明显显示。
由略说广说显示现观自性，故说"如是关联等"。其中，现即普遍，由此或此而了知，即能作所作之义。一切相智等七者是道，第八如来四身相是果位现观。

 །དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པས། རྣམ་པ་གང་གིས་ལམ་ གང་དག་ཏུ་གང་ཞིག་དམིགས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་།ལམ་དེ་དག་དང་། དངོས་པོ་དེ་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ཐ་དད་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ དེ་དག་མཚུངས་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།སྦྱོར་བ་ཡང་བྱ་བའི་རང་བཞིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྫོགས་པ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་བཞི་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མངོན་པར་ རྟོགས་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ་རང་དང་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འདི་དག་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལམ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། དེ་རྣམ་པར་བཤད་པས་གསལ་བ་དེས་ན་དེ་རིམ་གྱིས་ བརྗོད་པ་ནི།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ་སོར་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་། སོ་སོར་སྒོམ་པར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། བསྡོམས་པ་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་ པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན།མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྤྱིར་བཤད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་ན་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི།དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པ་ཐོབ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ལ། དེ་ཡང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་དང་པོར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡང་རྟེན་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ དང་།རྒྱུ་དང་། ཡུལ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། རང་གི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་དང་པོ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་རྣམས་ན་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་ པ་པོའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼菩萨摩诃萨发心时，以何种行相于何等道中缘取何等所缘之诸行相、诸道及诸事物，由闻思修所生慧作为差别境，故三种遍智是境。由平等加行彼等所缘行相等，故由阶位差别分为四种加行。
加行亦是作业自性，圆满时依缘起力而成就世俗谛与胜义谛相之四身。如是，不待余现观，仅由此等即能成就自他圆满。
彼道果自性现观之自性，由略说、广说及彼等解说而明了，故次第宣说即"般若波罗蜜多"等。其义为：虽各别缘取诸行相等为境，然不能各别修习，故唯由总摄而修。如是，由于一切相现观等无差别，故一切现观摄于三种遍智中，如是略说广说已说明一切现观。
今虽总说现观，然不能如实了解，故为特别解说而说"如是摄义"等。由得第八现观则得一切相智，彼亦不离道智等而有，故于三种遍智中，一切相智是果，因此首先解说，此为其义。
其中，一切相智即了知一切行相，彼之所依、清净、加行、因、境、果及自性自体，菩提心及教授等诸行相，从初始直至佛地所有差别安立，即显示现证者之差别。

།དེ་ལ་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དམིགས་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་ལས་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉི་ག་ཡང་གཞན་གྱི་ དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་ཡང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོད་པ་དང་།མེད་པ་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པར་བྱའི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་མོས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཇུག་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི་སྨོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་སའི་ཁྱད་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ལ་ནི་འདུན་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ཡང་མིང་དང་། དཔེ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་དང་། བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། དམིགས་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ བསྡུས་ལ།དེས་ན་མ་ཚང་བ་དང་ལྷག་པར་སྲིད་པའི་དོགས་པ་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པ་ནི་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གཉིས་དང་། མཐོང་བས་ཐོས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེའི་དབྱེ་བས་ས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུན་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པའི་སྒྲས་སེམས་ལ་བྱུང་བ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་ལ་གནས་པ་ནི་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་།འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །བཅུ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པ་ན་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྒྲུབ་པའི་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ། ། གལ་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན། གང་གིས་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་བསྒོམ་པར་ནུས་ན་འདི་བདེན་པ་ཞིག ན།དམིགས་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ཡུལ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། སོ་སོར་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中，从所依菩提心之相、所缘及分类中，宣说其相即"发心"等。愿行二相之菩提心，虽皆不离为利他求正等菩提之欲，然由有无身语意业而了知相之差别，所缘则无差别，因为利他与正等菩提是胜解境故。
虽然了知分类无差异，然唯是行发心非愿发心，因为彼有地之差别，而后者仅是意乐故于一切地无差别。
于彼等分类中，应知依名、喻、自性及摄要而如实了知作用。其中，菩提心一切行相皆摄于相、所缘及分类中，故不应疑有缺漏或增益。
其中，初业者即信随行者、法随行者及见闻二者共三种，由彼差别而地有差别，然实际上初业地无差别。正因如此，以欲解、胜解、增上意乐之名摄持心所。
将说小、中、大决择分位即是趣入道，初地是见道故，第二地等由小中大差别而成修道自性，此为成立。
第十一佛地趣入时，成就如镜等五智之五种作用。
若仅由发心即得佛果，则何须依教授等而有道智等诸现观差别耶？若能修习无基之行相则此为真，然离所缘及对治差别之行相差别实不可得故。正因如此，说三种遍智是境，因为各别所缘皆摄入一切相现证加行故。

 །ཡོངས་སུ་ཤེས་ པར་བྱས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ཉིད་དབང་དུ་བྱས་པའི་དོན་དུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་།ལམ་དང་། གཞི་ཤེས་པས་བསྡུས་པས་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒྲུབ་ པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་ཞར་ལ་བརྗོད་ནས་ཞེས་གསུངས་སོ།།གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་ལྡོག་པ་དེས་ན་སྒྲུབ་པ་དང་། དམིགས་ པ་དང་རྟེན་རྣམས་སུ་དམིགས་པ་ལ་ལོག་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ན།དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་བརྟེན་པ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ ན་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་པོའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ།།དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པས་ན། དེའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅཝ་ལྔ་ལ་དབང་པོ་ རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དབྱེ་བས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།གང་ཞིག་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་ནི་མ་ཐོང་བའི་ ལམ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་པ་དེ་ནི་ལྷའམ་མི་རྣམས་སུ་ལན་ཅིག་རིགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལྷ་དང་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་ པ་དག་གོ།།འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔའམ་དྲུག་སྤངས་པ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དག་གོ། །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་བར་ཆད་གཅིག་པ་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་ པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བདུན་སྤངས་པ་ན།དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་གཉིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
为了遍知三种遍智之义，以一切相、道智及基智所摄而修三种遍智，此即是其义。正因如此，说"由教授宣说菩提心修习清净故，附带说其分类"。
由于分别是菩萨之烦恼，有所缘之行亦不能遣除分别，故为遣除一切于修习、所缘及所依之执著，因于一切事物无有傲慢，故恒时以无怯弱自性而住大乘，心得安住亦因获得三摩地故，远离疑惑及颠倒。
此后圆满一切相智，道清净时，即成佛果。如是从初业地乃至佛地，由教授而成菩提心修习清净。
由于对僧宝有邪解，故于僧宝品中说其差别等。其义如是：于见道十五心刹那中，钝根利根之信随行者、法随行者，如其自性断除烦恼故，有二种初果向。
若于欲界未断世间修道烦恼者，于见道十六心刹那中即为预流果向。若断除世间修道四种烦恼者，由于天人中一次受生故，是天人各一生预流果。
断除欲界五或六种烦恼时，依次为第二果向及住果。此中如前，一来果住者即是一间。
其后断除欲界七种烦恼时，钝根利根二种为第三果向。

 །གང་ཞིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་འོང་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། གོང་དུ་འཕོ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ གཉིས་སོ།།དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་བར་མ་དོ་དང་། གཉི་ག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཉིད་དུ་ལམ་ མངོན་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ན།གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བར་མ་དོ་དང་། སྐྱེ་གནས་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཡང་དད་པ་དང་ མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པའི་དབྱེ་བས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རང་གི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་སྤངས་པ་ ན།འཕར་བ་དང་། ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང་། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དང་། སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས དཀོན་མཆོག་གི་ནང་དུ་འདུས་པ་དེས་ན་དེ་ནི་ནང་དུ་མི་བསྡུའོ།།སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་བ་ན་རང་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་དེས་ན་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པ་ གསུམ་མོ།།གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། །བཞི་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་སླ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མ་བརྗོད་དོ། །ལས་དང་པོ་པའི་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མ་བརྗོད་པར་གྲུབ་པ་དེས་ན་དེ་མ་བརྗོད་པར་མོས་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་བདེན་པ་རྟོགས་པ་དང་།རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་ལས་ དང་པོ་པ་དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由断除欲界九种烦恼故，彼不还果分为般涅槃及上行二种。其中，第一由断除与未断除生及现行二种结缚故，分为中有、色界、有行、无行，即于彼处现证道而得苦边际时，依次分为中般涅槃、生般涅槃、有行般涅槃、无行般涅槃四种。
第二由信解及见得差别，分为色究竟天为究竟及有顶为究竟二种。其中，第一由世间修道断除自类小、中、大烦恼时，以超越、半超及遍没故入色究竟天，故有三种。第二由世间修道未断及已断色界烦恼故，分为现法寂灭及身证二种。
其后由断除有顶八种烦恼故，为阿罗汉果向。断尽一切烦恼的阿罗汉已摄入佛宝中，故不摄于此。佛未出世时，由现证自道故亦为独觉。
如是，由住果及向果差别，初果有五种，第二果有三种，第三果有十种，第四果唯一，亦有独觉。由易解故，未以偈颂说初果、二果住者及第四果向。
由已成就初业者解脱分福德资粮支分而未说故，未说彼而说随顺胜解行智慧资粮支分之谛解，及随顺修习加行之四种决择分支，即所谓"如是初业者获得教授"等。

།འདིར་ཡང་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པར་དེའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། ངོ་བོ་དང་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།དགོངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ། བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ སམ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མངོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས།དམིགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་ཟིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདྲི་བ་དགོད་པའོ། ། བདེན་པ་བཞི་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། མངོན་པར་མ་ཞེན་པ འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པར་བྱེད་དོ།།ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲིང་གི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་རྣམ་པ་ཆོས་ ཀྱི་བརྡ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གནས་སྐབས་གང་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་གང་ ཞིག་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ལ།མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། དམིགས་ པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་བཞིར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་དེ་ལ་རྟེན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ། དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཀོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
此处若不说明决择分的体性，则无法说明其差别，故依次说明体性及彼等，即所谓"诸菩萨"等。
密意是：于集等四谛中，以缘起相为因、正觉自性为果、空性相为体性、无别自性法性等四者，或以无执著等行相，于所缘生起十二种修行。
为显示已说差别之分类故，以"所缘"等设问。
四谛所摄十六行相，即无常等，声闻等于色等所缘之行相，菩萨则以无执著、无现行等行相而缘。如声闻等行相为小所缘，如是彼行相之遮遣执著等为中所缘。中等行相如法之相续不断等无自性者，为大所缘。如是于下品顶等亦当配合。
此说：菩萨于任何阶段以任何行相缘取任何所缘，于彼等所缘及行相差别无执著，以无执著亦不可得之加行而证法界。以法界具无执著、无所缘之相故。
为显示声闻等及菩萨所缘即是四谛所摄，故所缘及行相依止于彼，故安立"所缘无常"等科判。

།འོ་ན་ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པ། ཐེག་པ་གསུམ་ཀ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།གལ་ཏེ་ཐེག་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་བདེན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དག་གིས་གཞི་དང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རྣམ་པ་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་ཤེས་ནས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ན་འགལ་བ་མེད་དོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་དེ་སྤང་བ་མ་ཡིན་ ནོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་ཀྱང་མེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ དང་།གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་དང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ པར་འདོད་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་བཞི་པོ་འདི་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྦྱར་ བ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།གང་གི་ཚེ་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་ནས་རྟོགས་པ་པོ་བརྗོད་པ་ནི་ སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།རྟོགས་པ་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། རང་བཞིན་དག་གིས་འཆད་བཞིན་པའོ། །རིགས་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དང་པོར་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཅུ་གསུམ་བརྗོད་པ་ནི། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问：如何以遮遣执著无常性等之行相所缘，成为通达三乘之因？若如是，则成为成就无上菩提之因故。
答：若无遍知二乘而成佛，则此说为真。如是，以一切智性及道智性遍知基及一切道，以一切相智现前一切事物之一切行相。如已说"一切相智以果性"等。
是故，二乘为菩萨所应遍知，一乘为证知后现前，故无相违。
菩萨烦恼为分别故，有彼则不证法界。故以将说之见道及修道所断，于加行道非所断。
如是，声闻等虽有亦无，无差别故说为无，以彼有故说菩萨加行殊胜。
此说：以烦恼事及补特伽罗实有为依之所取能取分别，生于有中；以清净事及补特伽罗假有为依之所取能取分别，趣向涅槃。真实所许为无住涅槃，故分别即为道所断。
故此四种差别从善知识差别而生，故说其差别即"与偈颂相应"。
当以方便善巧力知一切法无自性时，即成就所缘等差别之义。
如是说已修行之差别，说修行者即"具修行"。正说修行者之阶位差别及自性。由成为证悟种性之因，故首先说十三种阶位差别，即"首先"等。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་བསྟན་ཟིན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་བཞིའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བལྟས་ཏེ།བསྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས། གཉེན་པོས་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་དྲུང་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ།རློམ་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །རློམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཐོབ་པས། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སེམས་ཅན་འདུལ་བ་ན། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་ འཕེལ་བས་ན་རིགས་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་མོ།།རང་གི་ངོ་བོར་བསྟན་པར་འདོད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་དགོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འདི་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ན་གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་སྲིད་པ་ནས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དྲི་མས་སྦགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གང་གིས་ཚོགས་སོགས་པ།རྟོག་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་པ། །དེ་ནི་དྲི་བཅས་དྲི་མ་ མེད།།ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གནས་སྐབས་བཅུ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་ བྱ་བའོ།།ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འབྲེལ་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་བཞིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གོ། །སྦྱོར བ་རྣམས་ལ་འདི་སྒྲུབ་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བས་ན་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ།།དེའང་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལས། རང་གི་དོན་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེས་དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་དེ་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
菩萨缘于发菩提心，以已说之四种顺决择分力观察法界，由修道小小等渐次清净，以对治拔除违品，而不生执著。虽无执著，以悲智获得不共法，于三乘调伏有情时即得成佛。如是渐次增上，故有十三种性。
为显自性，立前宗云："若法界"等。一切佛法皆决定安住于此，故若依止相种性虽无差别，然以无始以来执著有事之垢染故，依加行等，由积资等分别所作而有差别。如说："烦恼清净性，有垢及无垢，如水界黄金，虚空得清净。"
说十三阶位所缘境八种及具三自性，即"成为修行所依如前所说"。
五蕴、四禅、取蕴、念住、欲等界、真如、与圣者相应之四禅、佛法性，即一切善、不善、无记所诠之法，以世间等四种，由加行道等而缘。故以总别自性为十一种所缘。
于诸加行以此修行为所为，故所得果即所为。彼复有自利他二，自利复以断证分为三种。如是由遍知所依等六种之自性及差别二者，而于彼等成就修行。

།དེ་ཡང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོས་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དཀར་བའི་ཆོས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ བཞིར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་འདིས་གོ་ཆ་བགོས་པས་ན་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཚན་དྲུག་ གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ངོ་།།འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་ན་བྱ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་པོ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་ གཉིས་བསྐྱེད་པ་ན་དེ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་གདམས་ངག་བཟུང་སྟེ།སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་དུས་སུ་རང་གི་གནས་སྐབས་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ།།དེས་ན་དོན་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐབས་དང་པོའོ།། །།བཤད་ཟིན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་མི་ འགྲུབ་པས་ན།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་གསུངས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང་། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་རྒྱུ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམས་སྤྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་ པོ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གསུངས་པ་ནི།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དང་། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་དང་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྟེན་དང་།སོ་སོར་ངེས་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རང་བཞིན་དང་། ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་རྣམས་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
以总别事相对境及加行二者如其数量，由白法及六度随行之业性差别，果有差异故成四种。故为显示其自性及差别，说"如是修行"等。
于离烦恼诸加行中，由此披甲故，其自性为精进，以六度六组故，差别为三十六，余亦如是。
此意为：以加行道了知六度自性时，住见道地之菩萨以修道现前悲等诸相，由积资而得殊胜道之三种所为等，故成办所作。
此初现观之义为：如理生起二种菩提心时，为令其究竟故，从善知识受教授，于加行初时，观察自身阶位及诸法自性时，为自他利益故，以四种甲等修行自性，现前一切法之一切相。故此十义摄一切相。
第一品。
已说诸相非无修对治不能成就，故说道智之对治："现证一切相智"等。总当说道支、其自性、其因及其果。
其中初说道支："道智性堪能性"等。无执著性、发菩提心性、一切乘性、一切种未断烦恼性、成办一切有情利益相，依止、决定、周遍、自性、业等名，以是对治支故，说为道支。

 །དེ་བས་ན་དེ་མེད་པར་ལམ་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ པར་འགྱུར་རོ།།ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེན་པ་དང་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ཐེག་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་དང་། མི་དམིགས་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་ བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཐེག་པ་དང་པོ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་དང་མི་འདྲ་བ་དང་། ལྷག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་རེ་ རེ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། གཉེན་པོ་དང་བསམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཕ་རོལ་ཉིད་དང་། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཉིད་དང་།རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཇིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཡོ་བ་དང་། རབ་ཏུ་འཇིག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སེམས་ཡོད་པ་དང་། སེམས་མེད་པས་བྱས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་། བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ན་འཇིགས་པ་དང་། འགོ་བའི་ནད་དང་། ཉེ་བར་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་ནི་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ལའང་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་བཞིའི་མཐར་རྟག་ཏུ་ཕན་པའི་བཞི་ཉིད་ཀྱིས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ དང་།སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྷག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འབྲེལ་པར་ ཡིན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འགལ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།དང་པོའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།


我来为您翻译这段藏文：
因此，由于没有它就不会产生道智，所以暂时将它作为所缘，这样来说明。在阐述道的自性时，首先阐述声闻道的自性，即所谓"如是依止等"。由于在谛及其行相上没有乘的差别，所以应当说明以缘和不缘所作的差别。
虽然如此，在第一乘中，菩萨以无缘加行所缘的谛相也是不同且超胜的。如是，苦谛和集谛二者的八种不同行相之后，每一个都有厌离、离欲、灭尽三种行相。其中第一是由于不顺应性、对治和意乐性，故有"他性"和"坏法性"二种。第二也是由于自性不住性和不待因而坏性，故有"动"和"极坏"二种行相。第三则由于具有今世后世二者的怖畏、有心无心所作的损害，故有"怖畏"、"行疾"和"损害"三种行相，如是七种行相是超胜的。
同样，对于灭谛，在四种不顺应行相之后，由于永远利益的四种性质，故有"空性"、"无相"、"无愿"和"无为"等超胜行相。对于道谛，由于没有超胜行相的原因，所以仅仅是不同而已。
因此，这二十六种依于四谛的行相，虽然与菩萨相关，但因为是所应遍知法的成立因，所以是声闻道的自性，因此毫无矛盾。第一道的自性已经说完。
其因的阐述即是所谓"遍知四谛"。在这里也应当说明行相的差别及其原因。

 །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་ཐ་མི་དད་པར་དམིགས་པ་དང་། དེ་མི་དམིགས་པ་དང་། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་གནས་འགོག་པ་དང་། ས་བཅུ་པའི་གནས་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྔར་བཤད་པ་སྐྱེ་ཞིང་། རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲས་བུ་དང་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ གསུངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་། ཟབ་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་མ་དམིགས་པ་དང་། འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་སྔར་ བཤད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ།།ཁྱད་པར་འདི་གཉིས་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་དེ་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན།དེ་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་ཉིད་དང་། འགྲིབ་པ་དང་། འཕེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཀག་པའི་རྣམ་པ་ རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རོ།།ཐེག་པ་དང་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཁོ་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་ལོགས་སུ་མ་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་གསུམ་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ན་ནས་ཁྱད་པར་ དུ་བྱ་བ་སྟེ།དེས་ན་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་པ་ན། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་ལ།།དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་ལ་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཉིད་འཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ།ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་ན་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་། དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྐྱེའོ།

我来为您翻译这段藏文：
对于空性等，以无差别缘取、不缘取、遮遣常等所缘处、遮遣十地所缘处这四种相，当以四谛为所缘时，生起所说的五种道相，而这些行相也因为量所不能缘取而特别殊胜。在前二乘中，由于没有行相的差别，故以果和所缘的行相来表示差别，所说即是"声闻道"等。
其中，不依赖他人教导的自生智慧性和甚深性是果的差别；以不缘取所取分别和仅以能取分别，通过前说诸行相门而缘取诸谛，这是所缘和行相的差别。这两种差别若无因的差别则不会产生，故说"获得顺决择分时"。
由于不缘取色等所取相，故以仅是言说所生性、无减无增性、不执为内空性等性、遮遣生灭行相而缘取，这是因的差别。
第一乘的果仅由说第二乘果的势力就容易了解，因此未另行说明。第三乘是从道的刹那行相差别而作差别，因此依次说明它们时，即所谓"在独觉道之后"。
此义是：在前说的小小等十二顺决择分之后，立即生起苦法忍刹那。而且，当以无相互依托所依事的行相，缘取法身相的佛陀和一切法真如二者时，即获得菩萨道。同样，在苦法智刹那中，对于诸修习色等法界，由于修习广大性等行相，故也如是。如是，也随数生起断除苦谛所断烦恼和从彼解脱。

 །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཞིང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན དུ་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཐ་དད་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་བརྟེན་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་ པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་བདག་པོར་བྱས་ནས།གང་གི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།དེས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་འདོད་ཅིང་བཟོད་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཏེ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་ ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ།།དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཟག་པ་མེད་པ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་། ཤེས་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་དང་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཟུང་བ་རྟོགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་ པའི་བཟོད་པ་དང་།རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡང་རྟོགས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། མི་དམིགས་པ་ལ་གནས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་ པར་བཤད་ཅེ་ན།འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ ཅིག་གཅིག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于通达法界是无漏性，故成为见道一切刹那的因事，自身也成为所谓见道。同样，对后续道的诸刹那也应当分别了知行相差别。
虽然由行相差别而诸刹那有别，若问法界见道有何差别？答：依止加行道，以苦谛所应了知诸法的行持为主，生起能断除苦见所断烦恼的出世间智，现前一切法的苦谛体性。
由于超越疑惑和颠倒，故欲求、忍受并寻求苦性，这是苦法忍。由此而得烦恼解脱，因为法性相即是解脱。因此，现证解脱即是苦法忍。
由于忍受"此等忍智随顺圣法"这一行相，故为苦随忍。由其力而决定把握随顺的无漏现量显现，即是苦随智。同样，对其余诸谛也应了知诸忍智。
如是，十六刹那中，对所知生起智慧圆满性即是见道刹那。其中，以法忍和法智二者了知所取，以随忍和随智二者了知能取时，菩萨住于无相和无所缘而安住见道。
若问：如何说见道与一刹那同时现证？因为是就果位现证而言。如是，已说道的断苦若无断集则不会生起，而彼即是灭。因此，由于果是一体，故见道与一刹那同时现证。

།རྟོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ མིག་སེར་ཅན་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ད་དུང་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བ་དག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྐད་ཅིག་ གཅིག་ལ་རྟོགས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ།།དེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་ལམ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ། དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མ་བརྗོད་པར་ལམ་ གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཞེས་བྱའོ།།འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་དག་གིས་མཐོང་བའི་དོན་དག་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བའི་དོན་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ང་རྒྱལ་དང་ཆགས་པ་དག་ལྡོག་ ལ།དེ་ལྡོག་པ་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལྡོག་གོ། །དེས་ན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ན་དེའི་བདག་པོ་ལས་བཞིའི་ཡུལ་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ལམ་དང་པོ་གཉིས་ལ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་བརྗོད་དོ།།ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་ཅེས་བརྩད་པར་ནི་ མི་བྱ་སྟེ།མཐོང་བའི་ལམ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་ བོས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
对于现证的现观，即便以十六刹那了知的行相有别，但于法界的通达则毫无差别。若非如此，则如同黄眼病等所见一般，由于颠倒不能逆转，如何成为见道？如是则不能由修道清净，因为见不清净不应理。因此，法界是一刹那顿悟。由其是一体，故道亦是一刹那。
如是刚说完三道的自性后，虽然应当宣说其因，但由于已在一切相智品中说过，故不再宣说，而为说明道的一分果故，说"于见道后"。
此说：由有漏和无漏的将说修道，以见义清净究竟时，成为所谓殊胜道——见义清净的阶段。住于此中的菩萨，当得止观相应心稳固时，烦恼和随烦恼一切以我慢和贪著为因者皆转，彼转时其所生之苦和集亦转。因此，由断二障而现前一切佛法时，成为四业主尊应供。
正因如此，对前二道，因菩萨无修道作用故未说。遍知以见道即圆满故。不应诘难说："如何未现前二乘修道而得一切相智？"因为如同见道，于修道亦无需遍知行相差别。
如是，于诸加行中，由于菩萨以无所缘等行相修习，故较无常等行相的加行更为殊胜，因此见道诸行相亦成殊胜。如同应当遍知修道行相差别一般，于见道诸行相则无自性差别。

།དེས་ན་ཐེག་པ་ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་ལ་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ སྐབས་ཡིན་ནོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་དབྱེ་བས་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལས་ཡུལ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བ་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར།བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་གྱིས་ན་མོས་པའི་ཡུལ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས། དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ།།མོས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཡང་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པའི་རང་བཞིན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དེ་བསྒོམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ལེགས་པར་བསགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་མོས་པའི་ཁྱད་པར་མི་དམིགས་ པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ན།ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། དེའི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་བྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་མོས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མཚན་ཉིད་མཇུག་རྒྱས་པའོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ལམ་སྤེལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་དབྱེ་བས་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འོག་ཏུ་ ཞེས་བྱ་བའོ།།ལམ་གྱི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དོན་འདིས་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན། མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ། རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱིས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，仅由遍知最后乘的修道而了知前二者的修道，故于获得一切相智无有任何相违。此是出世间道品。因修道本身无差别故，亦说有漏道。彼复以加行、正行、后行之分，有欲解等名称之三种。
由于宣说彼之境、分类及果之差别，故说"于作用后"。因是有漏，故以自他二利而有三种欲解境。彼等又以各自小中大等次第，由所缘行相差别故，欲解行相亦有三十七种。
当以欲解趣入般若波罗蜜多时，由赞叹、恭敬、称扬之性的小中大中复有小等分，故获得二十七种果，加行圆满，此即"彼修"等所示。
以一切善根回向一切智性为根本，故于无上菩提等十一种所缘相应的欲解差别，以无所缘等行相，缘于所欲解义时，对三乘所化众生，由示彼道而得作用，故获得有漏修道，此即"如是于欲解"等所说。
获得道后随喜之相为后广说。故说以随喜增广道者，即"如是善回向"。此意为：已于见道之后说毕。由加行、正行、后行之分修习圆满时，即是出世间道。正因如此，所说修道有漏无漏，即"于有漏后"。
由此道所得义能成办，故为现证道所得，由清净道普遍及特别清净故，有体性等五种证悟。

 །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོས་རྣམ་པར་དག་པ་གཉི་གའི་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པའི་རྒྱུ་དག་ལེན་པ་དང་འདོར་བ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ལེན་པ་དང་འདོར་བ་དག་གི་ཡུལ་རིམ་པར་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རེ་ཞིག་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ན་གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་ལུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལམ་ལོག་པ་ཉིད་ལམ་ རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཡང་བྱེད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་དེས་ན། དང་པོར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་རང་རང་གི་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་།གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་ཐེག་པ་ གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རིམ་གྱིས་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ན་ལམ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ན་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་ གཉེན་པོ་གང་རང་བཞིན་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྤང་བའི་ཕྱིར།ལམ་གྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于在无颠倒见一切法之自性道中必定成佛，故于生起一切法差别不应理。如是，唯由彼三无所缘而生一切佛法，由此是佛性相之大义。
因通达于总别事物二种清净之生灭因的取舍，故次第宣说取舍之境，即"其后何者"等。
首先，第一分别念因是执著颠倒相，故以无所缘道获得沙门果时，还有何所执著之果可得？因此，执著等即是邪道之清净道。
故说其差别即"若总说清净"。彼差别亦不能离作用与境之差别而说，故先当说作用差别。
其中，声闻与独觉以各自顺决择分证悟次第现前道时，依次断除烦恼障及所取分别相之所知障；菩萨以前说三乘所摄顺决择分次第现前道时，由断除三道之障碍，获得无戏论三昧时，因不见一切量与所量之自性，由对治与所对治任何自性皆等性而障蔽故，亦断除分别，故道圆满菩提极为清净。

 །དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ་རྫོགས་པ་ན། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་ པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་མ་འདས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མཐོང་བ་ན།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱིས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་དག་གིས་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྤངས་པ་ན།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་གཉིས་པའོ།། །།ལམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ གཞི་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་།རྒྱུ་མཚན་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོ་དང་། ལམ་དང་། དེའི་ཡན་ལག་དང་། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་རྣམས་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་གཞི་ ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དེའི་བར་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་གནས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ དེ་དང་བྲལ་བ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་པ་དང་།མེད་པ་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་དམན་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གཉིས་པ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་ལུགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ ཡིན་ལ།དེ་ཡང་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྤངས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ནི་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གི་ཐབས་མཁས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྡོག་ན་ལྡོག་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中总义是这样的：当圆满五种道支时，如实不离顺决择分，以声闻道见一切对治，以独觉道离所取分别，以菩萨道离能取分别，证知后以有漏无漏修道断除所断烦恼众，于一切相智处所说一切相皆得成就。这是第二品。
一切道生起之因即是遍知一切基础之一切智自性、因相、违品、对治、道、其支分及摄要等，因不能离开了知自性而了知后者，故首先说"一切基础"等。
由慈悲与智慧，离常断之相、轮回涅槃之相及其间诸住，是遍知一切离彼自性，故声闻等离彼自性者不可能有般若波罗蜜一分之一切智性，此即"于遍智处"等文义。
若一切智无差别，为遣除智慧浅薄者疑问"如何有无般若波罗蜜"，故第二说因之差别即"从理"等。
了知色等自性即是了知一切法平等性，而彼由断除实有非有之知，唯缘色等，非为他者。故随行与还灭二者系属方便，彼若还灭即还灭。因此，声闻等无有了知一切法平等性。
因无有任何实有之违品与对治，故世俗中有者以因果事相而安立彼等。

 །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཞན་གྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་ པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གཞན་དག་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གཅིག པ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཡང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དང་།རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དག་གིས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ དམིགས་པའི་དུས་ན་གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དང་།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དག་གིས་དེ་དག་མཚན་མར་བྱེད་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་འགའི་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ལམ་ལས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་རྒྱུའི་ རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་།རྣམ་པ་རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，虽然以对治他人遍计的我等而趣入空性等，但因有执著故即是违品。菩萨自身无慢而趣入布施等，令他人如实决定，此即对治，因无执著故。总之，执著是违品，故于如来等之执著亦是违品。因此，于所知能知二蕴所摄诸法了知为一性者即是其对治。
如是，虽然执著无常性等及如来性等是息灭一切烦恼之方便，是常等之对治，但因其本性是所知障，故以不缘一切法及了知一性而断除。因此，以相而言，每一违品与对治各有二种。
此义即是：当缘无常性及如来性等时，若以对治常性等及福德资粮因而执为相，则成违品。若以无相加行决定了知"一切法无生故，无有任何对治是任何违品"时，彼即是菩萨之对治。
以对治断除违品亦应从道而说，然果依因故，暂说道之因分类及相，即"如是说已违品等"。

 །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་དང་། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ ལ་སོགས་པ་དང་།མ་རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་ཉིད་དང་། མ་ཆགས་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་། འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྐད་ཅིག་དང་། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཀག་པ་ཉིད་ དང་།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྦྱོར་བ་དཀའ་བ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་བྱེད་པ་དཀའ་བ་ཉིད་གསུམ་ལ། ཐོབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམས་དང་། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་ སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་རང་བཞིན་དང་།གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ་བ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དང་། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་རྣམ་པ་བདུན་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་མངོན་པར་ ཞེན་པ་དོར་བའི་ཕྱིར་གོང་དུ་མངོན་པར་སྤེལ་བས།སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་ནི་རེ་རེ་ལ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། རློམ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ནུས་པའི་རྒྱུ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་ན། འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ལམ་ འབྱུང་བས།དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ནི། སྦྱོར་བ་མཉམ་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་ པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པ་ནས་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་རྟོགས་སླའོ།།འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ བརྩམས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྐྱེ་ལ།དེ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
所说如是：于色受等，以色等相及无常性等观察而空等，于未圆满与圆满生怖畏性，于无贪不可信赖性，于无变刹那性，于非作者作者性，于一切相智自性遮止所为性，于道智自性难行性，于遍智自性难作性三者，于获得空性及缘起性，于究竟涅槃法性等，于获得预流等果空性增上胜解自性，于不随他缘性了知事性，于转变等七种显现，以自性空性随成而舍除执著故，以上增益，于十种加行各各以于色等无执著、无慢等四相应知。
若有能力因十种加行，则生见道果，为显示其自性及相故说"别别证知加行平等性"。于无自性体色等以常无常性自性不相应等十六相，修习苦法智忍等十六刹那时，即成办菩萨见道。从见道生起，则如实了知一切事相，然非了知一切相。三智总结易解。
此等皆说：以方便善巧力，就了知一切法自性而言，由遍知违品对治为先而发起加行，于具足此者，于色等离常无常性等行相之见道十六刹那生起，彼生已，则如前所说道智诸相生起。

 །གལ་ཏེ་ལམ་ཤེས་ པ་ཉིད་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དུས་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེས་ན་དེ་སྟོན་པ་བཏགས་ཟིན་པ་འཐག་པ་འདིས་ཅི་བྱ། དེ་སྟེ་སྔར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ ཉིད་མ་བརྗོད་ན།འོ་ན་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཐམས་ཅད་མ་བསྡུས་པ་དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པ་ན་གང་ཟག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་ རྟོགས་པ་བརྒྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།བསམ་པ་མ་ཤེས་ན་ཐམས་ཅད་བདེན་ནོ། །འདི་ལྟར། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི། །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ ཡིན་ཏེ།བདེན་པ་བཞི་ཉིད་ཕ་རོལ་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་དག་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་ མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པས་མ་ཤེས་པར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡིན་ལ།དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། འདིར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ དང་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔ་མར་ལམ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མར་ནི་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེས་ན་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་འཐད་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཉི་ག་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞི་ཐ་དད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཟག་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་གསུམ་པ་ནི་སྔར་གྱི་སྐབས་གཉིས་སུ་ཅི་རིགས་པར་ བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལམ་བཞིན་དུ་དེའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བར་ཐལ་ལོ། །ལམ་གྱི་དངོས་པོ་རྟོགས་ན། ལམ་རྟོགས་པ་དང་། དངོས་པོ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ལམ་མེད་པར་འགའ་ཡང་ རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་གནས་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若无道智，则以不生性，于彼遍知时岂不亦知一切智性？如是，此重述已说者何为？若先是就菩萨而言，未说声闻等一切智性，则道智未摄一切道，由此一切相智亦不能知一切法之一切相，一切智摄声闻等时，一补特伽罗亦将无八现观。若不知意趣，此皆为真。
如前所说："于道智性理，四圣谛，以无所缘相，应知此声闻道。"此义为：四谛即是对治他所遍计等之无常性等诸相，为声闻等所现证。菩萨则是彼等无所缘相，如是以表征相之差别为主而不知声闻等道。
如是说："于遍智性理，违品与对治，无余诸分别，如所说应知。"故此中以遍知违品对治为先之加行，如实了知一切事。虽然如此，前者是了知道本身，后者是了知道之事，故如是安立合理。
正因如此，二种现观皆是菩萨所有，故无现观所依各异之过失。正因如此，与三补特伽罗相关之三顺决择分，于前二处已随应说讫，此处不述。若不如是，则如道般，其因亦应说。
了知道之事，则不应说道之了知与事之了知为先行，因为离道无有任何了知故。此说现观次第，非说事住次第。

 །དེ་ཡང་ལམ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་དེས་ན་དེ་ཡང་ལམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས་སོ། ། སྐབས་གསུམ་མོ།། །།དེ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ནས། ཡུལ་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྦྱོར་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབང དུ་གྱུར་པ་དང་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དང་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་དང་།མཐར་ཕྱིན་པའི་དབྱེ་བས་སྦྱོར་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡོན་ཏན་དང་ སྐྱོན་དང་།མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དང་། ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་དང་། ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་མཐུན་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་དང་། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ཐབས་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དབྱེ་བ་བཅུ་གཅིག་གོ། །དེ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཁྱད་པར གྱི་ངོ་བོས་རང་གི་ངོ་བོ་དང་།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གང་གིས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སོ་སོའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་གཉི་ག་ཡང་རེ་ཞིག་སྤྱིར་སྟོན་པ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ལ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། བདག་དང་། དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར།རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ། མེད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་དང་། དབེན་པ་དང་། མི་རྫི་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རྒྱུར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ནི་ལྟ་བའི་ དབྱེ་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེ་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼亦无道不生，故彼亦唯许为以道为先行。是故一切皆善安立。此为第三品。
如是已说境之现观后，以是境觉悟加行之果故，说加行现观，即应遍知三种一切智性。依遍知境之自在、殊胜、将说及究竟差别，加行亦有四种。
其中初者有十一种分别：三种一切智性诸相自性之所缘，随成就自性之加行，彼生不生因相之功德过失，相自性遍知之因，解脱分相有漏道，顺决择分无漏道，有学不退转相之小中大证悟，平等性相为法身所作，刹土清净相为色身所作，方便善巧相为利他所作。
其中，当说诸所缘相之总别体性自性及差别。以何自性为对治执常等违品之无常性等所缘，彼亦因不共故是诸相之自相。三种一切智各别道位之差别即是诸相之差别。
此二者且总说为执常等。于别相中，以不缘常性、未生、我及彼加持故，如其次第，于苦谛有无、不生、远离、不染诸相。如是于后诸相亦当如自性配其因。
于道谛中，由见之差别，违品烦恼障与所知障自性各异。故为此加行义而说："为烦恼障对治"等。

 །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་ སྒྲིབ་པ་སྤང་བྱ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་གནས་པ།མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མཚུངས་པ་ཁོ་ནའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། །ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ། རིགས་པས་འཐད་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེས་ན་འདོད ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་།གཏི་མུག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ་དང་། མ་དམིགས་པས་རློམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་དང་། དམིགས་པ་ ཐམས་ཅད་བཅོམ་པས་མི་གཡོ་བ་ཉིད་དང་།འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་གོ་།དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་བསྡུས་པའོ།།ལྷག་མ་ལ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འོན་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་ཡོད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལོགས་སུ་བསྟན་པས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང་། ཕྱིས་སྡུད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་འབའ་ཞིག་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མེད པའི་ཕྱིར་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡོད་ན་ནི་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འདིར་དེ་རྣམས་ཉིད་དམིགས་པར་ འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
此义为：声闻与独觉由烦恼障同为所断故，安住于苦等谛，具无常性等相，唯同有无等十六种相。
独觉因不共故，为所知障对治，依有漏及无漏修见道，由理成立无生故，取无生了知性，具无自性等相之梦等五相。
故依无贪嗔痴自性、不缘依自性烦恼有情、如虚空本性光明故无染、以无所缘超一切慢、摧毁一切所缘故不动、依法界住于轮回际，如其次第为遍染等对治，有无遍染等六相。
如是摄一切智性之十一相。余者易解。然有所说：唯以一切相智之诸相摄一切智性二者之诸相故，何须别说彼二？若谓是差别说而后摄，则应唯说一切相智。
答：虽了知事物及道智一切相，然无了知一切相故；若有了知一切相，则由无则无性故亦有彼了知，故一切相智亦摄彼二。诸相非如是互摄，因此处许彼等即是所缘故。

།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཙམ་ལོགས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གང་གཉིས་ ལན་གཉིས་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབད་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྟེན་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་སྦྱོར་བ་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་རྟོགས་པ་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་པོ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་གང་གི་ ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ།སངས་རྒྱས་བརྟེན་པ་དང་ཡང་དག་པར་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བའི་སྐྱེ་བའོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ སྦྱོར་བས་གནས་པ་ནི་མི་སྦྱོར་བའི་མི་སྦྱོར་བས་མངོན་པར་བརྩོན་ལ་དེས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྣམ་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཟབ་པ་དང་།གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་། ཚད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་དང་པོ་པ་དང་གཞན་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་ དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྦྱོར་བ་སྒྲུབ་པ་དང་།མི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབད་པ་དང་བདེ་བླག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པ་ན་རིམ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དང་། ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང་། མྱུར་དུ་མངོན་ པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་སྤྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པ་འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་པས།སྔར་ལོ་སྐོར་དུ་མངོན་པར་སྦྱོར་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
非仅别说一切相智，因安住于事物道相之诸相即是一切相智之相，因一切相智即是唯相故。如是，由一切智性，以了知一切事物为先导，由道智了知一切道时，由一切相智了知三种遍智之相故，应当努力了知一切智性二者重复两次。
正因如此，彼等诸相以境性故，其所依三种遍智亦是境。彼等诸相亦成为修习相之修行境故，当说修行加行。彼复因了知者阶位分二十种故，暂说："以殊胜加行"。
意趣是：依止增上缘、近取缘及俱有缘，当菩萨依止佛陀、正确请问等法行生起时，以不住色等相而生起加行。如是，以于色等无执著加行而住者，以不加行之不加行而精进，由彼亦了知色等彼等小中大相之甚深、难测、无量性，初道者与余者如其次第，以非正加行修习与不修习，以勤苦与轻易了知法界，获得授记与不退转地时，依次决定出离、不退转性、临近及速疾现前菩提。
其后利他是：具无增减法性，于总之法与非法等，及别之不可思议色等，为断一切想故无分别，以宝果布施，由先前年中修习善巧心相续，获得最极究竟。

 །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གཅིག་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ པའི་རིམ་པས་དགུ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གསུམ་དང་།བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ལམ་ལྔས་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི། སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་ བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ།སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཐོབ་པས་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་གང་ཞིག་ སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ།།འདི་ལྟར་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་ན་གལ་ཏེ་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྐྱོན་གཅིག་ཡོད་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དགོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པར་ བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།ལྔ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་སྦྱོར་ བའི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྦྱིན་པར་ནུས་པ་དང་། དེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་ དད་པ་ན་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེའི་ནང་ཚན་གྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ ལ་ཡོད་པའི་སྔར་བཤད་པའི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཐ་དད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱི་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，加行道有五种，见道有一种，修道以小中小等次第有九种，殊胜道有三种，无间道有二种，如是以了知次第，说由五道所摄之二十种加行。
第三、说生起因：加行之后是彼等功德。此说：于开始加行阶段，获得如来加持而摧毁魔力等功德生起时，成就如前所说诸加行。
第四、说不生起因：其后复"何者舍弃"。如是思维：开始加行时，若于四十六种过失中有一过失，则彼时不应生起前说如来加持、意趣等功德。
第五、说遍知因："如其次第"。彼复由说自性及广分别而易于了知故，当说此二者。其中自性是加行之近标相。了知、清净、能予果报、获得彼平等性自性之智、差别、作用及体性是广分别。
其中首先，了知以境之差别而异，是加行之标相，故以显示境之差别为先导，说其分类："彼中智之相"。此义是：依苦等谛之十六刹那中所有前说三种遍智之相，以彼等了知而标示加行。
彼等差别近标相之清净是共相，故说其自性差别相："如是第九品偈"。不可思议等差别性是清净自性。随顺境之差别是广分别。

 །དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ ཉིད་སྤྱིར་བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ།རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེས་པ་ན། ཁྱད་པར་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་འགྱུར་བ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ན།བྱེད་པས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བརྗོད་པ་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱ་བའི་ ཁྱད་པར་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར།དེས་ཀྱང་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་འབྲས་བུའི་ ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དྲུག་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་ མཐུན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་བརྗོད་པའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ།།འདིར་ཐར་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་ཆ་ནི་ཕན་པའི་ཕྱིར་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡོངས་ སུ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་བསྒོམ་པ་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།དེ་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དབང་དུ་སྒྱུར་ བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཞིང་།དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་ལྔར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་དེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཡང་ཐ་དད་ པ་ཡིན་ནོ།།བདུན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པ་ནི། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
故三种遍智总于依四谛之十六刹那中，当清净生起时，即标示殊胜加行之义。正因如此，由于具足无缺因之殊胜作用在第二刹那转变，故说以作用标示加行："以殊胜相所遮除者"。因为成为了知因之境之差别，利他成就亦如是成为差别之义。
由有作用差别故能成就果之差别，故说彼亦应标示加行："以作用相所了知者"。以三种遍智境之作用差别即是果之差别，而非菩萨现前果之义。
如是以四种相遍知之诸加行，于具善根心相续中生起故，第六说解脱分有漏道之"唯于具解脱分善根"。此中解脱是离烦恼之差别，其分因有益故顺解脱分。彼复以了知自性及广分别为先导而修习，故应圆满彼二者。
其中以无相所缘智相，于布施等一切种智究竟之一切佛法于自相续中如实成就时，般若波罗蜜多相之方便善巧即是其自性。于三宝等五种所缘中，因信等殊胜性非自在故非根性，虽于善根性无差别，然以所缘等差别而成五种自性者是广分别。
正因如此，以小中大差别而生起故，乘亦有差别。第七说无漏位之加行："生起解脱分"。

 །དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་གཞག་ན་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་ནི་བཞི་ པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །བཅུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དང་པོའི་རྣམ་པའོ། །གཉིས་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་། བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པ་གཉིས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་དང་གཞན་ལ་དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཞིའོ།།རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར་ན་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །རང་དང་གཞན་ལ་གནས་པའི་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། གྲོལ་ བར་བྱེད་པའི་ནི་ཡང་དག་པར་ཕྲད་པར་བྱེད་པའི་བཞི་པའི་རྣམ་པའོ།།གལ་ཏེ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ཀ་ལ་ཡང་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བརྗོད་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་འདིར་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་སྔར་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སྤྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དབྱེ་བས་སྒོམ་པ་ཡང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་སེལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི སྟོབས་ཀྱིས།དངོས་པོ་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དུས་སུ། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིམ་པས་ ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ།རིམ་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་བྱེད་པ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྔ་མ་ཁོ་ནར་ཡིན་གྱི། འདིར་ཡང་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ།ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པ་ནི་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་དེའི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྤྱིར་སྦྱོར་བའི་ ལམ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若以所缘及行相差别而安立则易于了知故，应说此二者。其中首先，四者之所缘无差别即是一切有情。于彼等即有贪及离贪二种行相。以十者即是第一行相。第二由善与不善、称赞与随顺二者各别缘自他差别故为四种行相。
以彼等行相于缘自他所依之四谛为所缘理应故，是第三之四种行相。住于自他之能成熟及能解脱之正和合是第四行相。
若问：于三种遍智皆已说决择分，何须复说？若谓前是别别决定而说，此是总说者，则有修习差别亦应有异之疑，为断此疑而说："一切行相、道及事之修习"。此说：以三种遍智所说决择分力，为证悟诸事、道及行相故，得出世间见修，故于现观一切相之殊胜道清净时，以小中大次第生起无漏智，彼次第以自性无有名言差别故，说为决择分等。
解脱分之作用唯在前者以狮子观察方式，此中则非，因已得与三种遍智相关之决择分即是彼为先导故，于殊胜道中无彼作用故。
若谓如是于现证一切相之三种遍智总之加行道等安立如解脱分者，则不应理，以无一切差别故不应理故。

 །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་བཀོད་ དོ།།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐེག་པའི་དབྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཀོད་ཀྱི་སྤྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྒོམས་ནས་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།བརྒྱད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་ འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ།།རྣམ་པ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །བདག་ཉིད་སོ་སོ་ལ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ དང་།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། བྱེད་པ་དང་། ཡུལ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་སྟོན་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་ འདི་ཡིན་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་།སྐུར་བའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཟབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་། མཇུག་ཡོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ། བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མེད ཀྱང་།ས་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་བསྡུ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དང་དེ་ལས་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་འདི་དེ་ ཁོ་ནར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ལམ།འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དང་པོ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
正因此故，唯以差别安立三种遍智之诸行相。解脱分之小中大差别相，唯以乘之差别而安立，非为总体，故如何是相似之喻？正因此故，以现证一切相圆满通达而如是修习已得自在故，称为自在加行。
第八，以小等差别而有异故，说不退转之相，即"不退转菩萨僧"。彼亦了知所缘及行相差别则易于了知故，应说此二者。其中首先，所缘即是加行道等位中所有之四圣谛。
行相亦以离色等自性，唯于各自决定，故当依彼而了知。于修道中，应说自性、分类、摄集、作用及境。其中以具特殊及非特殊差别说自性即"其后住于修道"。
此义为：具足离增益损减边之甚深特征，以加行等道所见之境及三摩地加行、正行、后行所具慧力所生，意乐等智即为具特征者。
为显第二分类而说："彼有几种"等。虽修所生智之自性无差别，然以依九地之违品分别差别故为九种，此为其义。
为说第三摄集故说："佛母及彼"。如是意趣为：此非即是无性耶？抑或世俗中如初者耶？非也，以于无分别自性一体中不许差别故。

 །གཉིས་པ་ལ་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་པ་ན་ལྟོས་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་ དགུ་ཡིན་པས་ལྟོས་པར་བྱེད་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཐལ།བཞི་པ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ནར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་ཡོད་ན་དེ་ལོག་པ་དང་། མངོན་པར་ འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན།དེ་དག་མེད་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དེས་ན་ལམ་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཔེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་ བའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ལམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པར་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་ནི་ལྷག་པ་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ལ། བཏགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་བྱེད་ པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།དེ་ལ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་འཇིག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་དེ་མེད་པ་བརྗོད་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ནར་འཐད་ཀྱི་དགག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་དགག་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཐོབ་པ་ལྡོག་པར་ནི་ད་ལྟ་རང་གི་རྒྱུད་ལས་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་ ན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེད་པ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ལ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ འཇུག་པ་ན།གང་ཡང་རུང་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་གཅིག་ལ་འདོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན། གཞན་ལ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཊཱི་ཀཱར་རྒྱས་པར་བསྒྲུབ་ པའི་ཕྱིར་ན་འདིར་མི་སྤྲོའོ།།དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་ན། །དེའི་ལོག་པ་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལམ་གྱིས་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
第二，若承许依他差别，则所依为九种，能依如何成多？为显第四作用故说："以空性相"。此义为：若胜义中有违品及对治，则有彼等遮遣及成就之作用，然彼等若无，则一切法无作用，故道有何用？
此中依世俗之世间及出世间喻而答："非如是"。若就胜义而言因果事物不成立故说道无作用，则无须更说。遮遣增益，所假立果以无自性故于彼全无作用，又缘彼之现量比量二量以是假立境故，不能坏真实自性之作用。
若说世俗中无彼，尔时以现量缘灯等故有能立量，故于彼唯应有之言说合理，非遮遣。以修不遮对治而从所欲分别中得离，今于自相续中亦见，故不遮依真实世俗之作用。
若谓无自性中以无实事自性故，于彼如何全无任何作用？非也。于自性中二种分别趣入时，以住于任一故，若成立一边所欲，则不能遮遣他边所假立体性故。依真实世俗之因果事物，已于自造疏中广为成立故此不广。
是故于如幻一切法，于真实世俗中有违品对治言说时，有彼遮遣及成就相之作用，如是真实，故非道全无所作。为显第五境故说："住修道"。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྟོགས་པའི་མཐུས། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན།སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་ཀྱང་། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐོབ་པ་ལས་མི་ཉམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་མོ་ཡིན་ནོ། །སློབ་པའི་ཆོས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་ན། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྟོན་པ་ནི། སློབ་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་རེ་ཞིག་འདིར་སྤང་བྱ་དང་། བླང་བྱའི མཚན་ཉིད་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར།སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ དང་།གནོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མི་དམིགས་པ་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོམས་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཇུག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མིང་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཅུ་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཆེད་དུ་བྱ་ བའི་མཚན་ཉིད་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་བརྗོད་པ་ནི་གཉི་ག་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་སླའོ།།བཅུ་གཅིག་པ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ནི། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།དབྱེ་བ་དང་། ཡུལ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ས་བཅུ་དང་། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པས་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ དང་།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ཡུལ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་ པ།དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་བསྐྱེད་ལ། །རྣམ་པ་དེ་རྣམས་སུ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་པ་དང་། མི་སྐྱེད་པའི་ རྒྱུ་དག་ལེན་པ་དང་།སྤོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་མཚོན་པའི་སྦྱོར་བ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
菩萨由通达殊胜道之力，获得不可思议解脱门故，虽于生等八种境中成办相违之义，然不失自他二利，此即甚深修道。为获得学处法故，是不共法身，故以平等性而说此即"学众"。
其中应以平等性说自性及彼所依言说。其中初者，此处先了知所断所取相之轮回涅槃二者无自性故，增益分别遣除平等性即是真如之名言而已。第二者，于能立及能害所依言说境不可得时，由无始时来颠倒习气力故，世间趣入即是世俗名。
第十说色身所为相之清净刹土者，即"二者平等性"，易解。第十一说他利所为者，即"自佛刹土清净"。以是他利所为自性故，应说分类、境及自性。
其中以道体性现证故十地，以三种遍智摄故圆满般若波罗蜜多，以成办不住涅槃故方便善巧，如其次第即是他利之分类、境及自性。
意趣是：说境现观，以所缘等分类合一而修三种遍智，于说一切相现观之相生起，以彼等相为境，取舍生不生因为先导，以相智所表示之加行精进。

 །དེའི་དུས་ན་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི།སློབ་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདག་པོར་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པས་བསྟན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་ཐབས་མཁས་པས་འཕངས་པའི་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།སྐབས་བཞི་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པ་དབང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ ཅད་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ན།རབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ལམ་སྔ་མ་སྔ་མ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ན་ལམ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་འཐོབ་པ་དང་།རྩེ་མོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བཅུ་དྲུག་གིས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་འཕེལ་བ་དང་། བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ངེས་པས། འཕེལ་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། རྩེ་མོ་ལ་བརྟེན་པ་སེམས་ཡང་དག་པར་གནས་ པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། དེའི་སྤང་བྱ་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། བྱེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་དང་། སྒོམ་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྤང་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ཡུལ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སོ་སོར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དག་ལ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུ་སྟོན་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང མཐུན་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བརྗོད་པ་ནི། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ།


我来为您翻译这段藏文：
那时，通过小、中、大的差别分类，具有决择分等名称的清净道之差别，将圆满一切有学法。此后，以平等性自性法身为主，以清净佛土所显现的色身，以善巧方便所引导的众生利益得以成就，这是以三种遍智所摄诸法自在之瑜伽而得自在。这是第四品。
如是以三种遍智诸相得自在者的一切道达至殊胜时，由于是极为进展，所以宣说极进瑜伽，即所谓"从一切相现证"。虽然前前道达至殊胜时，后后道得以显现，然而由于殊胜道无有不共相的缘故，应当从加行道等达至殊胜的角度来说明其殊胜。
其中，对于暖等四种加行道，以暖等十二相的殊胜而获得，依顶位的十六种增长相而殊胜增长，以忍等三种遍智法决定而达到增长究竟，依顶位心正住殊胜而得稳固，这是加行道的殊胜。
其后是见道的殊胜，应当宣说其所断、因、果、作用、自性及修习。其中，为了说明所断的详细分类及境，对于作为取舍所依的所取能取分别，分别显示九种差别，即"决择分后"。这些差别是从境的角度而分，因此说"第一所取分别"。

 །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ བཅཝ་བརྒྱད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན།འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྲིད་པ་དང་། ཞི་བར་ལྷུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་། ཇི་ལྟར་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ ཡུལ་རྣམ་པ་བཅཝ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་རྟོགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ན།མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ།།འདིའི་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཐེག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་དག་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་ལ་འགོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །གསུམ་ པ་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་ནི་གང་གི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། དེ་ལྟར་སྣང་བ་རྟོགས་ན་བདེ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་རིམ་གྱིས་བརྗོད་པ་ནི། དྲི་མ་ཟད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་ མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་བརྗོད་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །བཞི་པ་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་ བརྗོད་པའོ།།ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྣན་པ་དང་། བསལ་བ་ལོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྔ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞར་ལ་འོངས་པ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དྲུག་པ་སྒོམ་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此义为：以自性、执取、别解脱等十八种境为所缘，以趣入方分为所依，由所取能取二种分别而有轮回与寂灭，了知因缘为劣性，以及无如实决定出离等，具足十八种境的所取能取二种分别趣入时，因为是见道的障碍，故应当无余断除。
第二，宣说因，即"如是于见道"。此中应说其相及差别二者。其相即是乘之因，其差别即是安立他人于菩提等。
第三，宣说果，即"为何义"。此中有自性及如是显现，因为了知则易于了知，故依次说明二者，即"尽垢"等。由将说的道力，遍知烦恼障与所知障性之垢无生无灭，及了知一切法无颠倒之相。因此，真实相即是体性。远离一切戏论的菩提中毫无自性可得，因为无有事物之相为先导故。
第二，宣说如是显现，即"由如是故"，易于了知。
第四，宣说作用，即"如是作用分"。道的作用唯有此：于色等以自性空性增益与遣除颠倒。由此一切法无作用故，远离一切增益之相即是大菩提，此为其义。
第五，宣说自性，即"如是说毕顺说"。
第六，宣说修习，即"彼生"。

 །བརྗོད་མ་ཐག་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པས། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་པ་ན།དེ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སེང་གེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་རོལ་པས་ན་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ མཚན་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གསུམ་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་སྤང་བྱ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམས་རྟོགས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་ རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན།རེ་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོད་རྒལ་ཉིད་ཀྱིས། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་མཚམས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། མི་མཉམ་པར་འགྲོ་བས་ ན་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མི་མཉམ་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ།།གཉིས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ལམ་གཉི་ག་ཡང་སོ་སོར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཤད་ ཟིན་པའི་ཕྱིར་ན།གཉེན་པོ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་ནི། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །བཞི་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་ གྱུར་པ་བརྗོད་པ་ནི།བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་། དམིགས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་།རྣམ་པ་དང་། སྤང་བྱ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས། རེ་ཞིག་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འགོད་པའི་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར། སངས་ རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ལ། གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་ བརྗོད་པའི་ལམ་བཞི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསྒོམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།སྐབས་ལྔ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由前述见道殊胜，断除烦恼障与所知障相的四种分别时，于此无所畏惧，故如狮子游戏，入于与此相应三昧，以无所缘加行，现证顺逆无自性相缘起，此为其义。
第三，宣说修道殊胜，即"如是说毕见道"。此中亦由自性、所断及果易于了知故，且先说自性，即"属欲界"。由初禅等超越，以欲界所行不等持智为间隔故，由不平等行，故此自性为不平等行。
第二，所断以差别及境之差别如前应知。复次，二道皆已说四种不顺分别故，对治亦应如是了知，此即说"修道四种违品"。
第三，宣说果，即"如前"，易于了知。
第四，宣说无间道殊胜，即"修道后"。此中亦应说相、所缘、因、行相及所断，且先说相，即"三千众生"等。此义为：随其根器安立一切有情于三乘，由福德广大故，得一切种智及佛果无间碍故，成就佛果即是其相。
其所缘等云何等，即宣说所缘等，易于了知。
总义即是：住胜解行位时，若如所说四道殊胜，则得修法顶位故，是顶现观。
第五品。

། །།དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཐོབ་ཀྱང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཙམ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་དུ་མ་སྐྱེས་པས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས།དེའི་གཉེན་པོ་ཡང་དུས་ངེས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་ངེས་པར་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་བརྟན་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེས་ན་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔར་ བཤད་པའི་ལམ་གྱི་གོ་རིམས་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་ན།གསུམ་པ་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ་ནི། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས། རང་ལ་བརྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ ཕྱིར།ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ནི། སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པར་བསྙད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་མ་ཐག་པའི་སྐབས་གཉིས་སུ་བརྗོད་པའི་དོན་རྣམས་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་ གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའོ།།སྐབས་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ལྟར་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་དོན་རྣམས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མཐར་ ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལས་གོང་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོར་ན་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་མཚན་ཉིད་མེད་ པ་དང་།གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ལྡོག་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་བརྗོད་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྒོམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གོ་སླའོ། །སྐབས་བདུན་པའོ།། །།དེ་ལྟར་སྦྱོར་བའི་མངོན་པར་ རྟོགས་པས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ན།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是虽得殊胜，然由无始时来习气种子之分别违品多生，由其生起故，其对治亦无定时，是故由道所得一切佛法亦不定得。虽然如此，彼等未成坚固，故为令坚固，如前所说道次第修习，故第三宣说坚固加行，即"得顶现观"。
此中亦由胜解行道自性，于自无任何坚固差别故，以小中大差别，一切佛法成坚固者，即说为加行道等。如是则前二品所说诸义即成布施等自性。
第六品。
如是坚固诸义，由无间三昧一刹那入无学道故，一刹那现证菩提是究竟加行，此上更无所学故。于彼一刹那无漏中实无任何差别，故异熟、非异熟差别无相，依二无别相差别返体差异，说自性及差别，即"修习渐次现观"，易解。
第七品。
如是由加行现观得无戏论三昧相般若波罗蜜多时，由是自他利性果故，说法身相果现观，即"一刹那现证菩提"等。此亦由自他利差别为二种。其中事依胜义、世俗谛虽为二种，然依世俗则与如来、菩萨及声闻等共同故成三种，是故成四种。

 །གཉིས་པ་ལ་ཡང་ལས་དང་པོའི་ས་ནས་བརྩམས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཐར་ཐུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གང་ ཟག་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་དང་། རང་བཞིན་དང་། འབྲས་བུ་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་ནས། བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ ནི་རྒྱས་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ།།ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དང་། གོམས་པ་དང་། དེའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་ཕྱིར་ཞེས་དམ་བཅས་པ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞུང་གཟུགས་པར་བཞེད་ནས། རེ་ཞིག་དང་པོར་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་ལ་ལ་ལས་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་པ་དང་། འབྲིང་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འགའ་ཞིག་མ་མཐོང་ཡང་། གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཤུགས་ཉིད་ལས་དེ་འགྲུབ་པོ། །གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞུང་དང་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ན། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། གཉིས་པ་གཞུང་གཟུགས་ལ་བཤད་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པའི་བཤད་པ་ལས་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང་། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི ཚིག་དང་ངག་གི་སྡེབ་སྦྱོར་མ་བྱས་པར་བདག་གིས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གསུམ་པ་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི། མཁན་པོ་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་རྟོགས་སླའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་གཞུང་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། ཁེངས་བསྐྱུངས་པ་དང་། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་སྤེལ་བས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་མཁན་པོས་མཛད་པ་ལ། །དག་པའི་བསྡུས་དོན་བྲིས་པ་ལས། །ཐོབ་པའི་དགེ་བ་གང་ཡིན་དེས། །འགྲོ་བ་མྱུར་དུ་རྒྱལ་བར་གྱུར། །ནུབ་ཀྱི་སྒོ་གླེགས དཔལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་བློ་གྲོས་ཀྱིས་མཛད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བཤད་པ་བསྡུས་དོན་རྫོགས་སོ།། །།པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་སུ་མ་ཏི་ཀཱིརྟི་དང་། ལོ་ཙྪ་བ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其二，从初地始至佛地为止，就一补特伽罗而言有二十二种，此为果现观。如是由境、自性、果说之门宣说现观自性已，为摄义故说"于广者生信有情"等，易解。
为分别一切庄严性、修习及其偈颂三种誓许，欲立论故，首先安立论即"于一切义"等。如同广中般若佛母，略般若虽未见二十二种菩提心等某些现观，然由摄受教授等力即得成就。所摄受教授等虽有论典、诵文等差别，然义无差别故，不违一切庄严性，此为其义。
第二立论解释即"圣解脱军"等。虽从世尊弥勒解释了知义理，然由随顺圣解脱军宗故，我未作世尊母语句韵律而解说，此为其义。
第三安立论即"亲教师真实"等所说易解。回向自造论之福德、谦逊及说殊胜证悟即"由此增长"等所说。
我于亲教师所造，
清净摄义所写中，
以此所得诸善根，
愿诸众生速成佛。
西门扉上，吉祥大智者智慧源慧造《现观庄严论释·摄义》圆满。
由大班智达苏摩底吉祥与译师智慧贤共译。


